Ja

Rdz 49, 2. 8-10; Ps 72 1-4ab, 7-8, 17; Mt 1, 1-17

Będziemy dzisiaj w  100 % egoistami i zrobimy to specjalnie. Popatrz teraz na swoje „ja” – kim jesteś? Jaka jest twoja historia życia? Wstydzisz się jej czy jesteś dumny? Doceniasz jakich masz przodków czy gdybyś mógł cofnąć czas to byś coś pozmieniał? 

Dzieci?

Iz 48, 17-19; Ps 1 1-4 i 6; Mt 11, 16-19

Z kim mam porównać to pokolenie? To czytające ten tekst? Podobne jest ono do dzieci – dokonuje cudów na świecie, a wy w nie wątpicie; nie wysłuchuje próśb waszych, ponieważ, by wam zaszkodziły, to mówicie, że Mnie nie ma, oj dzieci, dzieci…. 

Przyjdź

Iz 40, 25-31; Ps 103 1-4, 8 i 10; Mt 11, 28-30

Chyba każdy z nas czasami czuje zmęczenie – wczesnym wstawaniem, rytmem dnia, spotykaniem cały czas tych samych ludzi. Nużą nas problemy, te same informacje w mediach, nieustanne sprawdziany w szkole. I tak dzień za dniem stawiamy kolejne kroki w naszym życiu.

Daj się odnaleźć

Iz 40, 1-11; Ps 96 1-3. 10-13; Mt 18, 12-14

Ile razy już słyszałeś tą Ewangelię o owcy? Że się gubi, że pasterz się cieszy nią, gdy ją odnajdzie bardziej niż innymi…. A czy widzisz w tym fragmencie siebie? Czy rzeczywiście Bóg nam dzisiaj pokazuje, że jako ludzie się gubimy? Przecież każdy z nas to wie… To co nam pokazuje?

Trzy kroki

Iz 29, 17-24; Ps 27 1, 4, 13-14; Mt 9, 27-31

Odkryliśmy, że nasze życie ma mieć w swojej głębi jako podstawę Skałę, którą jest Bóg; że to życie jest takim domem, który mamy upiększać i ubogacać. Jak postawić pierwszy krok, kiedy mamy dom w stanie surowym, kiedy wiemy, że są trwałe i solidne fundamenty?

Chleb

Iz 25, 6-10a; Ps 23 1-6; Mt 15, 29-37

Teraz odbywa się uczta, którą przygotował dla nas Pan. Uczta podczas której siada sobie na górze, przy ołtarzu. Przyszliśmy do Niego my – chromi, ułomni, niewidomi, niemi i wielu innych; przyszliśmy tacy, jacy jesteśmy – ze swoimi problemami, niepoukładanym życiem, wadami i On każdego z nas uzdrawia. Niestety my z tego uzdrowienia często nie korzystamy.

Napełnieni

Iz 11, 1-10; Ps 72 1-2, 7-8, 11-13, 17; Łk 10, 21-24

Kiedy jako ludzie nie będziemy czynić zła? Kiedy wrogowie razem usiądą i zapragną pokoju? Kiedy będziemy pełni ducha mądrości, rozumu, rady itd? Kiedy to się stanie? Odpowiedź jest banalna: kiedy będziemy mężczyznami i kobieta Jezusa Chrystusa. A kolejne pytanie brzmi: kiedy nimi będziemy? Jaki krok wskazuje nam dzisiaj słowo Boże?