Spotkanie

 

Mój Bóg biegnie przez góry moich grzechów, stoi za moim murem, który Mu stawiam, patrzy przez okno moich oczu, zagląda przez kraty i cały czas pokazuje, że jest; że On o mnie walczy. Mówi, żebyś powstał, piękny człowieku i poszedł do przodu.

Milczenie jako miejsce spotkania człowieka z Bogiem

Milczenie staje się przestrzenią, gdzie spotykają się dwa światy: boski i ludzki; źródłem wszelkiego życia związanego z religią. W pierwszym spotkaniu, kojarzy się ono z nieobecnością, z nicością, z odmową; jest jednak obecnością «zagęszczoną», uprzywilejowaną sferą «sacrum», zarzucającą swój płaszcz pomiędzy czas i wieczność. Milczenie osłania godność życia. Człowiek nie jest w stanie sprofanować przestrzeni Milczenia, a osłania ono doskonałość Boga. Każdy człowiek jest w stanie stwierdzić, że w ciszy i skupieniu odczuwa pokój własnego serca. W takiej atmosferze może nawiązać relację, intymną rozmowę z samym Bogiem.